Argazkitik Textura

ARGAZKITIK TESTURA: SIMPSONS

ARGAZKITIK TESTURA: SIMPMSONS 

Gaur Magie eta Bart Simpson arrantza egitera joan dira, ordu bat egon ziren arrantza egiten.

Magiek ezin zuen ezer atera, eta Bartek ere, ez du ezer atera. Horregatik Bartek Magieri arrantza egiten erakutzi zion. Gero berriro, saiatu ziren arrantza egiten. Ordu bat eta gero Magie arrain asko arrantzatu zituen.

Baina Bartek ez zuen lortu ezer arrantzatzea.

Bartek hondakinak hartu zituen.

Agustina Irisarri

Talde laranja

ARGAZKITIK TESTURA

ARGAZKITIK TESTURA

Kaixo Naroa deitzen naiz eta herriko etxerik politenean bizi naiz paretak larrosez eta urdinez beteta daude,gainera enrredadera bat dago,lore usain handia dago,gehienetan loren artetik eskutatzen naiz eskolara ez joateko,baina azkenean,beti aurkitzen naute.
Zirrara sentitzen dut nire terrazarengatik,lore usain goxoarekin eta larrosa erraldoiekin,maitagarri ipuin batean nagoela sentitzen dut askotan.
Oraintxe nire lehengusina txikiarekin nago,eskutaketan jolasten 10 arte kontatu behar da,nire lehengusina seguraski bainerako txorreta piztu,nire urpekaritzako betaurrekoak hartu eta uretan sartu egingo da.Beti egiten du berdina,beti haserre egiten diot barrabazkeria horregatik,gainera nire katu gogokoena sartzen du berarekin .Nire gurasoak ere kokoteraino daude,oraintxe bertan aurkitu dut eta asmatu non dagoen,bainuko baineran oraintxe niri tokatzen zait hau guztia garbitzea,baina lehenengo eta behin, berari 10 kontatzea  tokatzen zaio.
Ni loreen artera noa eta lurrez beteko naiz ez aurkitzeko, bestela oso erreza da aurkitzea,gainera nire loradun soinekoa daukat ipinita ,oraindik zailago topatzea , beno balkoietik begiratzen badu ziur aurkitzen nauela, baina berak ez daki non nagoen , beti ez nagoelako toki berean. Lehenengo egunean ohe azpian eskutatu nintzen , askariaz eta guzti, nire lehengusina hemendik igarotzen ari da, baina jesarlekuetan jarri da, nire ama atzetik doa txokolatezko sandwich gozoekin, ez dakit zer egin, irtetzea edo hemen gelditzea.
Hobeto hemendik irtetzea izango da bestela sandwichak ez ditut jango.

                                      AGUR.

ARGAZKITIK TESTURA

BASOAN GALDURIK

Bazen behin kuadrila bat, basora joan nahi zutela eta Baden-Baden (Alemania) erabaki zuten denen artean.
Hurrengo egunean denak elkartu ziren noiz joan eta zer eraman erabakitzeko eta argienak esan zuen:
-Nigatik, bi aste barru joatea da onena, horrela dena prestatzeko denbora izango dugu.
Eta erantzun zuen beste batek:
-Ba nik uste dut bihar joatea hobeto izango dela, horrela ez dugu itxaron beharrik!!!
-Baina horrela, ziur zerbait ahaztuko zaigula!!!
-Ba orduan, bi aste barru joango gara. Eta orain zer eraman erabakiko dugu.
Denak pentsatzen hasi ziren eta halako batean, kuadrilako tripontzienak esan zuen:
-Janaria eraman beharko dugu, bestela gose handia pasatuko dugu eta!
-Oso ideia ona. 
-Eta linterna bat ere bai gaua pasatzeko, kanpindenda, lo sakua eta lo egiteko gauzak beharko ditugu!
Horrela pasatu zuten arratsalde osoa eta dena erabakita ,etxera joan ziren.
Eguna iritsi zen eta denak zeuden prest txangoa hasteko. Baden-Badenera heldu zirenean kanpindendak montatzeko egokia aurkitzen hasi ziren.
Toki egokia aurkitzean, kanpindendak montatu eta exploratzen hasi ziren. Halako batean, animalia bat ikusi zuten eta esan zuen argienak:
-Kontuz!!! Animalia bat dago, goazen babesera!!!
Handik bi minutura, animalia aldendu egin zen, eta denak lasaitu ziren.Orduan, exploratzen jarraitu zuten. Baden-Badenean gora eta gora fruitu batzuk ikusi zituzten eta hartzera zihoazela tranpa bat zela ikusi zuten, eta gutxigatik, baina ez ziren tranpan erori.
Iluntzen hasi zen eta kanpindendetan sartu ziren. Denak lo zeudela, basurde batzuk haiengana hurbildu ziren eta kanpindendak jaten hasi ziren. Tripontzia esnatu zuten, linternarekin enfokatu, ikusi eta denak esnatzen hasi zen.
-Esnatu!!! Basurde batzuk kanpindendak jaten hasi dira!!!
Aldentzea lortu zutenean bilera bat egin zuten:
-Bihar, gurasoei deituko diegu bila etortzeko, eta orain, denok lotara!
Esnatu zirenean, mugikorrak hartu eta deitzen hasi ziren, baina ez zeukaten koberturarik, orduan, bidea aurkitzen saiatu ziren:
-5 talde egingo ditugu. Bakoitza alde batetik joango da, ea norbaitek bidea aurkitzen duen. Aurkitzen dutenak garrasi haundi bat egin.
- Bale-erantzun zuten.
Ordu bat pasatu zen eta ez zuten ezer aurkitu, orduan etsita zeuden.
Janaria, amaitzear zeukaten eta gainera linternak pilarik gabe zituzten.
Zarata bat entzun zuten, orduan, ezkutatu egin ziren. Zarata hori geroz eta altuago entzuten zen. Bat-batean pertsona bat agertu zen eta orduan ezkutalekutik irten eta laguntza eskatu zieten eta lagundu egin zien.
Behean zeudela, kobertura berreskuratu eta gurasoei deitu zieten bila etortzeko. 15 minutu pasatu ziren eta ordurako heldu ziren. Etxera heldu zirenean 10 lagunek, beraien  gurasoei, bizitako abentura kontatu zieten eta ordutik aurrera,ez ziren baso horretara hurbildu ere egin. 
  

ARGAZKITIK TESTURA

                      

                       POBRETIK ABERATSERA

Egun euritsua zen, jende asko zebilen kalean alde batetik bestera, euritakoekin eta arropa garbi eta dotoreekin, baina bazegoen mutil bat beti kale estu eta zahar batean zegoela.Beti bustita eta zikina zegoelako, eta lo kartoizko kutxa batean egiten zuen .Janaria zaborretatik ateratzen zuen , ez zeukalako dirurik ezer erosteko, jende askok ikusten zuen, han egunero egunero , triste eta bakarrik, baino inori ez zitzaion axola.

Zori onez neskato batek gizona ikusi zuenean berari eman zioten paga, hau da bi euro gizonari eskeini zizkion, berak oso pozik hartu zizkion eta eskerrak eman zizkion.Gero ondoko denda batera sartu eta kolere askoko zeozerk atenzioa deitu zion. Dendakoari galdetu zion ea zer den eta erantzun zion koloretako globoak zirela, berari asko gustatu zitzaizkion, denbora bat pentsakor egon eta gero, erosi egin zituen.Kalera irten zen, eta globoak puzten hasi zen, globoak tolestuz formak egiten hasi zen:txakurrak, zaldiak, lazoak , txapelak, koronak, ...
Umeei asko gustatzen zitzaien globo haiek, eta erosi eta erosi egiten zituzten, lortzen zuen diruaz globo gehiago erosten zituen eta orain globoak saltzen lan egiten zuen.
Denborarekin diru gehiago eta gehiago lortzen zuen, eta azkenean aberatsa eta ospetsu izaten bukatu zuen.

HAREAZKO PANPINA

HAREAZKO PANPINAK

Bazen Tahull azeneko mutil bat, hondartzan bizi zela bere aitonarekin.15 urte eta ile beltza eta aitari lanean laguntzen zuen, aitak harezko pertsonaiak egiten ziuelako.
Egun eguzkitzu batean hondartza hartan neska atzegin, polit eta begi urdinez urbildu zitzaion

-Kaixo nire izena Saffira da.- esan zion- Eta zurea

-Nirea Thaull. Gztatzen zaizu nire aitak agindako arte galeria hau?

-Bai noski, oso ederrak dira zure aitaren gakeriak.

Biak elkarrekin paseatzen jarraitu zuten egun osoa.

Sei urte pasa hondoren Thaullek eta Saffirak bazuten aleba bat Ttupula deitutakoa, bera zazpi urte zituen baina dena-dela neska oso jatorra zen.

Egun bateanpusgarrietara joan ziren bitertean Ttupula galdo egin zen.

Bere gurasoek iende gustiari galdetzen zioten, ea haien alaba ikusi zuten eta nolako zen :ile marrioa, burua saurdia bezain handia...

Baina inork ez zekien beraien alaba non zegoen.

Azkenean Thaulleketa Saffira Trupula aurkitu zuten eta inoiz ez ziren berriz pusgarrietan galdu.

Maddalen Bilbao

3. zikloa (morea)

AREAZKO ERLEA

Bazen behin mutil bat. Artista bat zen, arearekin oso trebea zenez, konkurtso guztiak irabazten zuen. Mutilak 15 urte zuen eta Jon deitzen zen.Zornotzan bizi zen baina kostaldean etxetxo bat zuen Eta egun baten lehiaketa txiki bat zegoen. Eta normala zenez Jon joan zen. Erle handi-handiaegin zuen.Eta hurrengo egunean bizia hartu zuen, inork ez zuen ikusi eta ez zekiten bizia zeukala. Gauero erleak gizon emakume bat dezagertzen zen. Egun baten bere aita eraman zuen, eta hurrengoan bere ama. Jonek erlea ikusi zuen, eta erlea bere atzetik joan zen. Oso azkarra zenez uretan sartu zen eta erlea arezkoa zenez ezin zen zsrtu. Erlea ur gainetik zegoen hegan. Orduan Jon uretan geratu behar izan zen.

Lo egin zuen eta esnatu zenean hondartzan zegoen. Beldur handia zuen, honekin amaitu nahi zuen. Etxera bueltatuz gero bakarrik sentitzen zen, telebista piztu eta "SUPER-ULTRA-MEGA-URA BOTATZEN DUEN PISTOLA"ikusi zuen, erosi eta erlearengana joan zen. 10 litro zeukan pistola hurak. Honi hurbildu eta Jon ura botatzen hasi zen. Kolmoa zen 10 litroak gastatu egin zitzaizkon!Baina erlea zauritu egin zuen, hegoan eman zion eta jausi egin zen. Jaustean puskatu egin zen, baina oraindik arazo larri bat zuten, jendea non zegoen bahituta?
Arroketara hurbiduz kobazulo txiki bat zegoen, sartu zen eta hor zeuden! Baina nola ez milaka forma zeuden: Areazko robota, areazko T-Rex, areazko fenix... Baina handiena areazko kohete bat, nola ez, jendea barrura sartzen ari ziren. Jon arrokaren gainean ipini zen eta esan zuen: AL TURRON!!! Pixkanaka-pixkanaka areazko txirinboloak desegitzen hasi ziren. Guztiak puskatu zituen , baina kohetea falta zitzaion oso handia zenez bakarrik behekoa puskatu behar zen, honela ezin zen aireratu. Jendeak ez zuen ezer gogoratzen eta orain Jon lasai-lasai hondartzan ikusten da.
HALA BAZAN EZ BAZAN SAR DADILA KALABAZAN ETA IRTEN DADILA EXTRATERRESTREN PLANETAN
Andoni de Miguel 3. zikloa (urdina)

Zenbat balio du pertsona batek?

Pariseko hospital batean Peruko andre bat ume bat izateko puntuan zegoen. 5 minutu barru bere besoetan alabatxoa zeukan. Ile beltza zuen eta 6 kilogramo zeuzkan.

Aita eta ama umetxoaren izena eztabaidatzen ibili ziren. Azkenean Paula izena jarri zioten. Handik 2 egunera hospitaletik aireportura joan ziren, berriz Perura itzultzeko familia ikustera. Goizeko 11:00etako hegaldia hartu zuten. 11:00k heldu zirenean hegazkinean zeuden, gailetatxoak eta edariak banatu zituzten. Paula negarrez zegoen. 12 ordu beranduago Perun zeuden, aireportuan. Aitak kotxea hartu zuen Callaora iristeko, haien herrira. Ordu laurdenera Callaon, haien etxe aurrean zeuden! Familiak sorpresa bat prestatu zion haur jaio berriari. Atea zabaldu zutenean argia itzalita zegoen, amak argia piztu zuenean... denek sorpresa ohiukatu zuten. Denak oso pozik zeuden. Baina ipuinarekin jarraitu baino lehen bada gauza bat jakin beharko zenuketeena pobreak ziren. Handik urte batera gauzak txarrera joan ziren, pobreak zirenez ez zuten dirurik haurtzaindegia ordaintzeko. Orduan ezer pentsatu gabe, Amazonako oihanean utzi zuten. Hurrengo egunean erroreaz konturatuta Paularen bila joan ziren. Leku berdinera joan ziren, Paula utzi zuten lekura, baina... Paula ez zegoen!!!

Handik aurrera inork ez zuen ezer jakin Paulari buruz. Ahala bazan edo ez bazan sar dadila Abadinoko plazan.

Maddi

Argazkitik testura

Bazen behin Ageda izeneko atso bat. Agedak 110 urte zeukan, oso zaharra zenez herri osoa oso ondo zaintzen zuen. Agedak beti eskerrak ematen zituen. Bakarrik bizi zen ez zuen senarrik betre senarra gerran hil egun zelako. Agedak txakur txiki bat zeukan "Plast" izenekoa. Plastek anka bat apurtuta zuen istripu batean apurtu zuelako.

Egun batean Ageda gaixotu eguin zen eta gaixotasunaren ondorioz hil egin zen. Herrikoek fueneral bat antolatu zioten Agedari. Funerala amitu zenean herriko biztanle guztiek batzar bat egin zuten eta erabaki bat aukeratu zuten denok libre bizitzean Agedaren etxea herriko museoa bihurtzea. Agedaren etxea museo bat izateko arazo handi bat zeukaten diru azko ordaindu behar zutelako. Egun azko pasatu ondoren gauza bat bururatu zitzaien: denen artean museoa egitea eta Agedaren argazki bat handitzea eta museoan jartzea. Museoa oso ondo gelditu zen. Museoan biztanle guztiak oso arro geratu ziren. Egun batean herriko alkatea museora joan zen eta oso ondo eginda zegoela esan zuen.Herriko biztanleek horri entzutean zoro baten moduan jarri ziren pozez. Momentu horregatik aurreza gene asko joan zen museo artara. Museoan herriko bistanle batzuk lan egiten zuten eta diru asko irabazten zuten jende asko joaten zelako museora. Museoa museorik famatuenetariko bat izan zen eta denok oso pozik geratu ziren baina agun batean jendez gainezka zegoen museoa, eta berriz urrengo egunean ez zen inor joaten langile batek ideia bat izan zutelako: gauza zaharrenak kendu eta urte guztietan berriak jarri langile guztiek baietz esan zuten. Halaxe egin zuten. Jende gehiago joan zen museoa bisitatzera eta langileek diru gehiago irabazten asi ziren.

Ageda hil egin zela ahaztu egin zuten museoko langile bat gogoratu zen arte. Hilabete guztietan meza izaten zuten herriko biztanle guztien Ageda ez ahazteko. Museoan Agedaren argazkia inoz ez zela kenduko museotik erabaki zuten.

Halaxe egin zen. Hilabetero Ageda gogoratzeko mezak izaten zituzten eta agedaren argazkia ez zuten museotik inoiz kendu.

Anónimo