olerkia

GAUEZ ATEJOKA

Bart gauean atejoka

aritu dira gurean.

Haizeak ekarritako adaskak

daude ateaurrean.

                                                  Egilea:Aimar Morga

MOHAMEDEN BIZITZA

                                  MOHAMEDEN BIZITZA

Historia honek Afrikako Mohamed izeneko mutil baten bizitza aurkezten du eta mutil hori txiroa da.

Mohamedek 16 urte ditu 6 neba-arreba dira eta beka batekin Euskal Herrira uda pasatzera joango da. Bere gurasoek ez dute lanik eta horregatik Mohamedek daki bere irteera bakarra ikastea dela. Beka hori oso azkarra delako lortu du, eta oso pozik dago.

Mohamed bere lagun Olaj, etorri dira Euskal Herrira. Olaj oso jatorra eta azkarra da.

Momentua heldu zen,, Uztailaren 14a, eta Olaj gaixorik zegoen. Mohamed oso triste jarri zen, berarekin ezin zelako joan, gripea zeukan. Mohamed aireportura heldu zen eta hegazkina hartu zuen. Bidaiak 10 ordu iraun zuen, eta bat-batean euria hasi zen. Mohamed harrituta gelditu zen, Afrikan inoiz ez zuelako euririk egiten.

Iritsi zenean Zornotza izeneko herrira, familia batetik jarri zuten, horregatik Larrinaga familia ezagutu zuen: Juan Luis (Aita) Gemma (ama) eta bere adineko mutila Ugaitz (semea). Oso jatorrak ziren eta herria ezagutzen eraman zuten. Han etxe asko zeuden eta janari desberdina jaten zuen. Baina Mohamedentzat  gauzarik harrigarriena igerilekua izan zen. Igerilekuan lagun asko egin zituen eta horrela koadrila bat sortu zuten jaiak ospatzeko: Eneko, Oier, Edu, Iker, Ugaitz, eta abar … Mohamed oso urduri zegoen buruhandien aurretik korrika egiteko baina aldi berean oso pozik. Momentua iritsi zen eta txupinazoa bota ondoren buruhandiak etorri ziren, pila bat zeuden!!!!!!! Mohamedi ez zioten jo, ziztu bizian korrika egiten zuelako. Egunak oso arin pasatu ziren eta Afrikara irizteko ordua iritsi zenean pena handia hartu zuen. Aireportura koadrila guztia joan zen pankarta batekin:  Eskerrik asko gurekin egoteagatik!! Ez zaitugu inoiz ahaztuko!!

Larrinaga familiak Gabonetarako loteria  oparitu zioten. Afrikara iritsi zenean bere familiari besarkada bat eman zion eta Olajeri berdin. Olaj hobeto zegoen. Gabonak iritsi  zirenean mezu bat bidali zioten. Mezuak esaten zuen loteria tokatu zaiola. Handik aurrera uda guztiak Euskal Herrian pasatzen zituen.

Ugaitz Larrinaga 3. zikloa (gorria)

ABANDONATUTAKO KATUA

                     ABANDONATUTAKO KATUA

Bazen behin neska bat Uxue deitzen zena eta bederatzi urte zituen, egunero joaten zen parkera eta han katu bat ikusten zuen,  katua oso txikia zen, beti zegoen Uxueri begira bere aurpegi tristearekin.

Egun batean eskolatik irteterakoan, joan zen berarengana eta korrikan atera zen, hurrengo egunean berriro joan zen parkera eta han zegoen betiko lekuan, eskuetan jarri zuen janaria eta jaten eman zion, baina hartu nahi izan zuenean alde egin zuen. Egunero janaria eramaten zionez, astea pasatu ondoren, besoetan hartzea lortu zuen eta etxera eraman zuen.

Bidean zihoala, izena  jarri zion, Mortadela deitu zion, katutxoari mortadela jatea gustatzen zaiolako.

Ez zekien utziko bazioten katua edukitzen, baina bere amak ere katuak gustuko zituen eta baimena eman zion.

Biharamunean albaitariarengana eraman zuten eta txertoa jarri   zioten. Klinikatik irten ginenean, ohea eta lepoko urdina erosi genion, bertan Mortadela jartzen zuen.

Etxera heldu ginenean, ohea prestatu non eta Mortadela oso pozik jarri zen.

Mortadelari asko gustatzen  zitzaion erositako gauzekin jolastea. Hurrengo asteburua heldu zenean, baserrira eraman genuen amamari erakustera; han bai pozik zebilela! korrika batetik bestera,  baserriko txakurraren laguna ere egin zen.

Arratsaldean etxera bueltatu ginenean, lagunekin joan zen, Mortadela ere  han zebilen.

Beste gauza berezirik gabe pasatzen zituzten egunak,baina egun batean etxera bueltatzeko ordua heldu zenean, Mortadela ez zen inondik agertzen. Etxekoak oso triste jarri ziren.

Egunak pasatzean, gero eta esperantza gutxiago zuten katua aurkitzeko, baina hogei egunen pasa ondoren Uxuen lagun batek aurkitu zuen eta etxera ekarri  zuen, denak jarri ziren oso pozik, eta pozago  katakumeak izango  zituela konturatu zirenean.

Biharamunean  mantatxo bat erosi zioten. Oso ondo zaindu zuten eta bere denbora heldu zenean, bost katutxo izan zituen, kolore guztietakoak ziren; beltzak, zuriak, marroiak, mantxadunak… izenak ere jarri zizkioten; Blankita, Izartxo, Ikatz, Tibi eta Otto.

Etxe baten edukitzeko katu larregi zirenez, bere lagunen artean banatu zituzten eta horrela katutxo guztiek izan zuten etxe on bat, eta denak zoriontsu bizi izan ziren.

Naroa Dudagoitia 3. zikloa (urdina)

Olerkia

Teilatu gorridun

teilatu gorria .

Teila gorri  gainean 

katakume beltz batzuk

katakume ahien aspian gu.

katakumeka 

teila gorriak

eta gu

teila gorriak 

teila gorriaren

gorria

Gu 

Ni

Hura 

zer hura?

hotzaren bakardadea

 uraren hotzikara

 koloreen guztizia

Amaia Lasa

Aroa Porteiro 3. zikloa (gorria)

Olerkiak

                      JIRAN BIRAN     

Jiran biran

arkaitz hezurren gainean 

putrea hegan,

bakardadean.

HOTSAK

Dilin-dalan,dilim-dalan,

goizeko zazpietan.

Dilin-dalan,dilin-dalan,

elizako bihotza

taupadak ari da.

PALOMITAK
Bat,batean,

palomitak 

hegan.

 MAIDER MOSTEIRO

                                           2.ZIKLOKO TALDE GORRIA

PORTAVENTURA

Portaventura es un sitio muy bonito. Hay 6 lugares: Mediterráneo, Sésamo Aventura, Polinesia, Far West, México y China.

En Mediterráneo hay un lago y una atracción muy divertida llamada Furius Vaco.

A Sésamo Aventura no he ido porque es para pequeños.

En Polinesia todas las atracciones son de agua.Yo me monté en Tutuki Splash.

En México hay una atracción que se llama Estampida.

En China están las dos montañas rusas de Portaventura. La segunda es el Dragón Khan. La primera es el Shanbhala. Es la montaña rusa más alta de Europa.

En Portaventura puedes usar Portaventura Exprés para no hacer cola en las atracciones.

En Portaventura también hay  actuaciones y como cuando fui era Halloween había actuaciones de monstruos y yo fui a algunas.

IPUINA: SARA ETA MARIAREN ABENTURAK

Antzina Palentziako herri txiki batean, Fresno del Rey, bi lagun bizi ziren, eta biak oso abenturak txarrak ziren. Bat Sara deitzen zen eta bestea Maria, Sarak nagusiak 13 urte zituen eta Mariak berriz 11. Biak ile gaztain kolorekoa zuten, begi marroiak eta zudur zorrotza, oso antzerakoak zirenez, Fresnoek ahispak zirela esaten zuten. 
Atrratzalde batean baora joan ziren, bizikletekin. Oso ondo pasatu zuten, baina gaua heldu zenean, ez zuten etxerako bidea aurkitzen, eta kobaulo batean joan ziren. 

Oso ilun zegoen dena, eta Mariak biskar zorrotik linterna handi bat atera zuen. Hiru manta zeuzkaten, manta handiena lurrean jarri zuten eta beste biak tapatzeko erabili zuten. Ez zuten janarik askorik, bakoitzak bere amak prestatutako bokatak, bi ur botila eta bidetik aurkitutako 3 sagar. Aflaltzeko sagar bt jan zuten eta ego lokartu egin ziren. Goizean dna jaso zuten eta kobazuloa begiratzera joan ziren, ez zegoen gauza handirik, belar apur bat, arrokak intsektuak...
Ez zutenez ezer ikusi, etxerako bidea bilatzera joan ziren bizikleta haru eta herri txiki batera heldu ziren, baina herri hori ez zen Fresnoa. Sara ideia bat izan zuen, antzerki bat egingo zuten, bere txapela diruz peteta zegoen, 31 €. Diru horrekin gozoki batzuk erozi zituzten, baina gero taxi baten bila joan ziren. 
Sara eta Maria oso pizik zeuden Fresnoa heltzeagatik. Beraien gurasoei dena kontatu zien eta beraien abenturei buruzko liburu bat idatzi zuten.