Olerki asmatua

OLERKI ASMATUAK
 

Soinuak

Tik-tak  Tik-tak  erlojua.

Bun-bun bun -bun bihotzak.

Rin-rin Rin- rin telefonoa.

Dilin-dalan dilin- dalan parkean.

ZENBAKIEN ERRIMAK 

Bat,bat,bat,bat-pat.

Bi,bi,bi,mamuak ibili.

Hiru,hiru,hiru tximeletak dantzan ipini.

Lau ,lau,lau, katuak miau.

   Malen Artaza 

   3.zikloa

  Talde urdina

                                                           

 

 

 

 

ITSASO MIRESGARRIA

                                                      ARGAZKITIK TESTURA

                                                       ITSASO MIRESGARRIA 

Bazen behin Sara izeneko neska bat, 18 urte eta Bilbon bizi zen. Sara urpekaria zen eta itsasoa asko gustatzen zitzaion. Egunero portura joaten zen eta batzuetan izurdeak ikusten zituen.

Egun baten Saturraran eta Ondarroaren erdian zeregoen ikusi nahi zuen. Orduan uretako betaurrekoak, bainujantzia, aletak hartu eta kotxean joan zen. Heldu zenean Sara, apurka-apurka uretan sartu zen. Sara Saturrara eta Ondarroaren erdian zegoen! Itsasoa oso polita zen: arranak, harriak, olagarroak...orduan landare arraro bat aurkitu zuen hari batzuen erdian. Sara landarea zientzilari bateri eraman zion, ta landare berria aurkit zuela esan zion.

Landarea zientzia museo batera eraman zuten, eta Sarari diru asko eman zioten. Oso pozik gelditu zen. 

LUKAS PAGANINI T

ALDE LARANJA

 3.ZIKLO                

                                                  

 
   

ESKUTITZA

                                      ESKUTITZA

Kaixo betaurrekoak:

Zelan zaudete? Ni ondo zuekin oso ondo ikusten da. 

Oraintxe bertan zuekin ikusten ari naiz, kolore oso politak dauzkazu.

Gustatuko litzaidake zuk hitz egitea horrela bakarrik nagoenean, zuekin hitz egingo nuke. Batzuetan zuekin hasarratzen naiz,badakit arraroa dela,baina bai,musukoarekin enpainatzen zaretenean,nik ez dut ezer ikusten,igual zuek bai baina nik ez. 

Beharbada kolorez aldatzen zaituztet,beltz eta granate fuerte-fuertea,eta kristalak ere,ze miopia igo zait. 

Bueno besarkada da. Handi bat eta,bihar arte.

Agur.  

                                                                 

          Aitana Fortea

                                                                  3.ziklo

                                                                 Talde laranja

 

                                                                  

EL HOTEL DE HIELO

Erase una vez una,un pobre llamado Manolo. Manolo no tenia un lugar donde vivir,tampoco tenia ni ropa buena para abrigarse.

Era invierno y hacia muchísimo frío.Se estaba acercando la noche,cada vez hacia más y más frío.Ya había pasado la noche Manolo se despertó.Estaba resfriado,todo el suelo estaba lleno de nieve.

Manolo pensó:

-Voy a ir a la montaña a hacer un hotel de hielo.

Manolo llegó a la montaña y construyó el hotel de hielo.Un día unos turistas pasaban por allí

y se quedaron a dormir.

El hotel de hielo cada vez se hacia más y más famoso por todo el planeta y Manolo cada vez más y más rico.

Eric Oanta 

talde morea                 fin

 

ITSASOAN GALDUTA

                                                                                            

 Duela urte asko eta asko Peru eta Ane senar-emazteak itsaso zabalera abiatu ziren txalupa batean. Ez zitzaien gustatzen hiriko bizimodua, mundua ezagutu nahi zuten eta, naturarekin harremanetan, aske sentitu. Txalupan zoriontsuak ziren. Gainera Ane haurdun zegoen eta pozik zeuden, emozioz beteta. Alabaren izena erabakita zeukaten: Nora

 Gaua heldu zen eta olatuak handitu ziren. Arrauna apurtu zen. Anek Nora asko mugitzen ari zela igertzen zuen izerditan hasi zen. Arnasa hartzea kostatzen zitzaion. Peruk lagundu zion Aneri lasaitzen. Bat-batean olatu handi batek Ane eta peru urera bota zituen. Ane uretan zegoela Nora jaio zen. Anek egur baten gainean jarri zuen Nora.Itsasoaren korronteak umea eraman zuen uharte batera eta uhartean hartz bat hartu zuen.

 Nora hartzarekin bizi zen uharte horretan. Oso lagun onak egin ziren Nora eta hartza. Nora oso pozik bizi izan zen.

IBAI RAMIREZ 

3.ZIKLO 

TALDE BERDEA

EZKIA GELA  

Leku baten deskribapena ( Bakixa)

Nik deskribatuko dudan lekua Bakixa da. Bakixa aldapatsua da eta zuhaitz asko daude. Jolasteko leku asko dago.

Bakixan 10 baserri eta txoko bat dago. Txakur, katu eta animaliak daude. Azken denboraldi honetan gauza asko aldatu ditugu adibidez: pinuak moztu, asalto berria ipini...

Bakixan mendi bat dago, eta Azkorra deitzen da eta 230m neurtzen du. Bakixatik alde batera begiratzen baduzu Montecalvo mendia dago, eta beste aldera begiratzen baduzu Anboto, Mugarra, Larrano... mendiak ikusten dira.

Bakixan dauden zuhaitzak hauek dira pinuak, eukaliptoak, aritzak...

Bakixan jaiak egiten dira, San Sebastianak horregaitik tamborrada ere egiten dugu. Jaiak urtarrilaren erdialdean izaten dira. Jaietan tanborradaz gain, ume jolasak, musika, kantu bazkaria eta gauean suak botatzen dituzte.

Oso ondo pasatzen dugu jaietan. San Sebastian egunetan jendea leku guztietatik etortzen dira: Iurreta, Durango, auzokoak...

    

Jon Atxurra 6. maila

     3. zikloa talde laranja

LOS PIRATAS DEL CARIBE

Había una vez llamado Jack, Jack tenia 19 años. Su padre murió al intentar atravesar el atlántico en barco, pirata los inundó al romper su barco con cañones gigantes. Jack vivía en un pueblo al lado del mar Jack heredó todo lo de su padre.Entonces Jack hizo su propia tripulación y compró un barco. Jack no era una persona muy rica tan solo heredó todas las joyas y riquezas de su padre. Su madre trabajaba en un hospital.

Jack comenzó su viaje con su tripulación para atravesar el atlántico en honor de su padre ¡Al intentar atravesar el atlántico se encontró con los mismos piratas que hundieron el barco de su padre! Pero la tripulación de Jack estaba preparado con ballestas y catapultas también tenía gente para que luchen con espadas. El capitán de el otro equipo se llamaba Garfio (el que mató al padre de Jack al inundar el barco).  La gente decía que su Garfio se debía a que en una selva una serpiente le mordió el brazo pero volviendo a nuestra historia la tripulación de Jack empezó disparando con cañones pero el barco de Garfio no hizo ningún rasguño entonces la tripulación de Garfio preparo los morteros y empezó la batalla. Poco a poco la gente fue cayendo hasta que quedaron los dos capitanes de cada tripulación Garfio sacó una pistola y disparo a Jack en la pierna se acerco a Jack entonces Jack le agarro de la pierna y los dos se cayeron al agua y se ahogaron.

El pueblo se entero, hizo un homenaje a la tripulación y a Jack y les enterraron en el cementerio del pueblo.

Egilea: Jon Salinas

Talde Berdea

3. ziklo Ezkia gela