Ume txiki bat galduta

Bazen  behin ume txiki bat peru izenekoa bi hilabetekoa  zen. Bere amak ibaitik behera bota

zuen. Bere amak ibaitik behera bota zuen eta peru negarres hasi zen.eta hordu bat pasatu ondoren andra pobre batek aurkitu zuen,Peru. Urte batzuk pasa ondoren peru konturatu zen andra ez zela bere ama Peruk ohianetik hasi zen bilatzen eta ohianean zegoela galdu zen eta negarres hasi zen eta an zegoela otxo goseti bat eta peru oso beldurtuta zegoen.Sagu txiki bat aurkitu zuen eta ikusi zuen ahinka apurtuta zeukala.Peruk bere eskuetan artu zuen eta ainka bendatueta lurrean itxi zion.Azkenean peru ohianetik atera zen eta herri txiki batera eldu zen eta an asi zen galdetzen.Norbaitek bere ama ikusi zuela eta emakume bat urbildu zen eta galdetu zion.

-Zu peru zara-galdetu zion emakumeak.

-Bai ni peru naiz ez zaitut ezagutzen-ezan zuen peruk.

-zu nire zemea zara-ezan zuen emakumeak.

peru arrituta eta negarres hasi zen azkenean peru emakumearekin bizitzen gelditu zen.

NEKANE

kalamardo

KALAMARDO ITSAS-ELEFANTEA

Egun batean itsas-elefante bat ,Kalamardo deitzen zena, 3 urtekin galdu egin zena itsasoan. Kalamardo oso triste zegoen. Bat-batean marraso agertu zen.

Marrazoa Patricio deitzen zen, eta kalamardo animatzen zaiatzenzen galduta zegoelako. Denborarekin lagunak egin ziren.

Kalamardo eta patricio bromak egiten zeuden marraso ezpataei, medusei etab. Azkenengo broma orka handi bateri egin zioten. Orka hori itsasoko handiena eta indartzuena zen. Orkari broma ez zitzaion batere ez gustatu horregatik hil nahi ztuen. Kalamardo eskutatu egin zen eta eskapatu zen, baina Patriciori jan egin zion, arina ez zelako

Azkenean kalamardo marginatuta zegoen, lagun gabe geratuko zegoelako. 20 kilometro ibili zituen eta gozea zeukan. Arrantzale batzuk arrantzan zeuden, orduan kalamardo amu jaten joan zen eta arrapatu zioten. Kalamardori drogatu egin zioten

SARA ETA UNAXEN AMODIOA

SARA ETA UNAXEN AMODIOA

Bazen behin Sara deitzen zen 11 urteko neskatila bat. Oso ederra zela ,eta ile horia eta begi berdeak zituen. Bere gurasoak abeslariak ziren eta aste bat pasatzen zuten herri bakoitzean,eta aste horretan Abadiñoko eskolara etorri behar zen. Eskolako lehenengo eguna heldu zenean eskolako timbreak jo zuen eta denak klasera sartu ziren. Andereñoa klasera sartu zenean denak gesarri egin ziren. Andereñoak Sarari altxatzeko esan zion eta Sara altxatu egin zen ,eta aurkeztu. Patioko ordua heldu zenean Sara Unaxeren gana hurbildu zen eta hitzegiten eta hitzegiten  asi ziren. Arratsaldea heldu zenean haber zinemara etorri nahi zuen galdetu zion eta Sarak baietz esan zion eta gero zinera joan ziren. Pelikula amitu zenean afaltzera joan ziren ,afariaren ostean musu bat eman ziren. Etxera joan zirenean oso pozik sentitu ziren.

ANE LLANEZA

Hawaieko tsunamia

Bazen behin Hawaiera joan zen mutil bat hango olatuak probatzera.

Zazpi hordu pasa zituen hegazkinean gau eta egun.

Hawaiera eldu zenean etxe bat alokatu zuen eta herriko animaliak ikustera joan zen : Tximinoak, Txoriak, Karramarroak.......

Biharamunean surfeatzera joan zen hondartzara.

Surfeatzen zebilela tsunami bat agertu zen.

Hareetara irizten zaiatu zen baina ez zen heldu. Orduan tablara gogor eldu eta olatuari eramaten utzi zion . Tsunamia bukatu zenean tablara igo eta korrontearekin beerantz joan zen bere etxea aurkitu arte. Etxea aurkitu zuenean gauzak artu eta bere herrira abiatu zen.

Etxera heldu zenean familia ez zegoen han. Barrura zartu eta itzaroten gelditu zen.

Familia eldu zenean gertatutakoa kontatu zuen.

Eta arrituta gelditu ziren.

XABI GUEZALA

JOSEREN ARTE LANA

               

              Bazen behin Jose izeneko gizon bat. Altua zen eta bizar handia  zeukan.

Frantzian jaio zen eta gero Kubara joan zen bizitzera, baina bere lagunek txarto tratatzen zuten. Oso koadrogile ona zen eta bere lagunak inbidia zioten; eta horregatik bera txarra  zela esaten zioten eta ori gezurra zen bera oso koadrogile ona zen. Joseri hori egiaztatzea bururatu zitzaion, eta munduko txapelketan parte hartu zuen.

Kostata baina josek munduko txapelketa irabazi eta munduko koandrogile onena bihurtu zen egun horretan bera oso ona zela egiaztatu zuen.   Bere lagunek parkamena eskatu zioten, baina Josek hauxe esan zuen: “beranduegi da orain ez nago lagun beharrean”.         

Jose madrilera joan zen bizitzera; han programak, txapelketak… egin behar zituen eta josek bizitza eder bat eduki zuenmn c

XABIER GUEZALA

Descripción 

Zuriñe Delgado

My description is about Zuriñe Delgado. She is 12 years old. She is tall and thing. She has got brown and small eyes. Her hair is curly, long and brown. She has big teeth. She is a very got student, she is in DBH 1, and her class is 1B. She studies french.

She plays basketball because she loves it and plays very well. Her position is "alero". She has one brother and his name is Unai. Her parent´s names are Anabel and Jesus. She lives opposite of my house.

Malen Hilera. Ezkia gela. 3.zikloa, laranja 

Karpeta galdua 

1996 ko maiatzaren 8an mutil batek, Dani izenekoa, karpeta berde ilun berezi bat zeukan. 

Karpetari, Karpi deitzen zion.

Astelehenean karpeta motxilan sartu zuen eta eskolara abiatu zen. Iritsi zenean karpeta atera  zuen eta klasera joan zen.

 Dani konturatu zen egun horretan bakarrik gimnasia egin behar zutela. Oso triste geratu zen ezin izango zuelako karpeta erakutsi.

Dani 11:00-etan patiora joan zen eta karpeta eraman zuen kalera. Eskola guztiari erakutsi zion. 11:30-etan gimnasiora bueltatu zen eta karpeta motxilan sartu zuen. Jarraitu zuten gimnasia egiten, baina Dani oso urduri zegoen karpeta lapurtuko zioten beldurrez.

12:30-etan klase bukatu eta gero korrikan joan zen ikusten ia karpeta jarraitzen zuen bere lekuan. Iritsi zenean motxilan karpeta zegoen eta jantokira eraman zuen, inork ez lapurtzeko.

15:00-etan karpeta baldan utzi zuen eta gimnasioa abiatu zen.

16:30-etan korrika ere joan zen  begiratzen ia zegoen.

Iritsi zenean, karpeta hartu, motxilan sartu, eta etxera abiatu zen.

 Etxera heltzerakoan, askaltzen, errelaxatu zen eta karpetaz ahaztu zen.

Askaldu eta gero, bere logelara joan zen, eta, orduan, ez zegoen!

Negarrez eta korrikaz joan zen bere amarengana dena kontatzera.

Biok batera etxetik begiratu zuten, baina han ez zegoen.

Eskolan begiratu zuten, baina ez zegoen.

Dani ohera sartu zen negarrez.

Hurrengo egunean lanak hartu eta motxilan sartzerakoan... karpeta barruan zegoen!!!!

Dani oso posik jarri eta pentsatu zuen:

-Karpeta denbora guztian barruan egon da ala norbaitek ekarri du?

Christian Ramirez. Talde Urdina. 3.zikloa. Pagoa Gela

MSF

MSF

Tanzanian bizi naiz. Taly deitzen naiz, familiako bigarren umea naiz. Nire gurasoek beste ume bat eduki dute eta Tashin deitzen da. Nik 10 urte ditut, eta nire bizitza ez da oso polita.

Egunero nire neba eskolara eramaten dut. Gainera Sida daukat. Oso argal nago. Bizkar gainean zapi luze bat daukat eta han nire neba daramat. Niri berdin zait zelakoa den nire bizitza; nik garrantzi gehien ematen diodanari pozik bizitzea da.

Asoziazono bat, MSF, etorri da gure herrira. Gure gaixotasunak eta gure arazoak sendatzen etorri direla esan digute. Medikuetako bat Ane deitze da. Lotsa apur bat eduki dut, baina esan behar izan diot, sida dudala. Kamilla batera eraman nau, kanpindenda erraldoi batean zegoena. Proba batzuk egin dizkit eta ebakuntza egin behar didatela esan didate. Oso urduri jarri naiz hori entzutean.

Anek niri joku batzuk egiten dizkit egunero ni apur bat animatzeko. Batzuetan elefanteen gainean igotzen gara. Ez dut indar askorik, baina dudan apurra ematen dut.

Ebakuntzaren eguna heldu da, oso urduri nago. Lehenengo maskarilla bat jarri didate. Nire amak hiru ordu daramatza itxaron gelan. Azkenean irten naiz askoz hobeto. Ohera joan naizenean oso pozik egon naiz, baina lo ezinik.

Gaur goizean ez naiz oso ondo esnatu eta Anerengana joan naiz. Pastilla batzuk eman dizkit hobeto egoteko.

Aste bat pasatu da eta askoz hobeto nago. Asko eskertzen diot Aneri nigatik egin duen guztia. Batzar bat egin dugu gaixotasunak eduki ditugunak herriko guztiek.Batzar horretan gaixotasun larriak azaldu dira. Nire txanda heldu da. Beste egoera batzuetan lotsa ematen zidan, baina lotsarekin ez denez ezer konpontzen oraingoan lotsa barik esan dut: “Sida eukin dot!”, eta jendea harrituta gelditu da.

Nagusiek ez zuten sinesten entzun zutena. Danok txalotu didate zelan gainditu ditudan nire oztopo eta operazino guztiak. Oso-oso pozik jarri naiz. Eta taller batzuk egin ditugu Anerekin, idazten, margotzen… Aita zelan idazten den ikasi dut: الأب,  eta ama:  أم.  Nire lehenengo bi hitzak ikasi ditut.

NIre gurasoak oso pozik daude. Niregaitik hainbeste gauza egin dituzte MSFkoek... Nik nagusitan MSF-en lan egin nahi dut. Nik euren modukoa izan nahi dut. Bizitzak salbatu nahi ditut, heurek nirekin egin duten moduan. Ez dakit zelako esfortzuak egin beharko ditudan, baina den-denak egingo ditut.

10 urte pasatu dira eta Thailandian nago. Alzheimer duen ume bat atenditzen nago....

Elena Zarrabeitia